Het geallieerde bombardement op Eindhoven

Tijdens de Tweede Wereldoorlog heeft de Britse Royal Airforce (RAF) twee keer een bombardement uitgevoerd op het centrum van Eindhoven. Het doel was om de Philipsgebouwen aan de Mathildelaan zo zwaar te beschadigen dat het onmogelijk werd om er nog langer radiotoestellen voor het Duitse leger te produceren.

Het eerste bombardement vond plaats op 6 december 1942. De volgende ochtend bleek dat de fabriekshallen nog overeind stonden, maar dat de gebouwen aan het 18 Septemberplein, de Rechtestraat, het Catharinaplein en die van het Binnenziekenhuis in puin lagen. Omdat de beoogde doelen niet waren behaald volgde enkele maanden later in maart 1943 een tweede bombardement. Deze keer slaagde de Britten in hun opzet en lagen de fabrieken wel degelijk aan gruzelementen.

voor de geallieerden mocht het dan een uitgemaakte zaak zijn, de inzet van Philips voor het Duitse leger is niet zo zwart-wit als op het eerste gezicht lijkt. Aan het begin van de oorlog was de voltallige Philips directie naar Engeland gevlucht, de enige achterblijver was de jonge en onervaren Frits Philips. Deze stond voor de onmogelijke keuze om de fabriek te sluiten en een groot deel van het personeel af te staan aan de arbeidseinzats of om radiotoestellen te produceren voor de bezetter zodat de werknemers niet naar Duitsland hoefden.

De positie van Philips wordt nog onduidelijker als er een fabriek in kamp Vught komt te staan. De overbevolking van de kampen in Amersfoort en Westerbork zorgt ervoor dat kamp Vught steeds belangrijker wordt voor de Duitsers. In het Brabantse kamp zitten voornamelijk politieke gevangen die er dwangarbeid moeten verrichten en een van de plekken waar dit gebeurde was het nieuwe Philips gebouw. In ruil voor medewerking aan dit project eiste Frits Philips voldoende eten en een goede behandeling voor de gevangenen. De warme maaltijd bestond uit stamppot van andijvie en bonen in plaats van de gebruikelijke slappe koolsoep die de rest kreeg. Aanvankelijk waren het meest mannen die de radio’s en knijpkatten in elkaar zetten, maar langzamerhand kwamen er steeds meer Joodse vrouwen voor in de plaats. Zolang ze hier werkten, hoefde ze niet op transport naar Auswitsch-Birkenau.

In de herfst van 1944 vlak voor de bevrijding van zuidelijk Nederland, moesten de vrouwen alsnog op transport. Bij hun aankomst in Polen is direct duidelijk dat ze horen bij de zogenaamde ‘Philips groep’. Dit is voordelig want in plaats van een gang naar de gaskamers worden ze tewerkgesteld in een fabriek voor technische apparaten. Door het goede voedsel in Kamp Vught konden ze beter tegen de ontberingen en overleefden er 370 van de bijna 500 vrouwen de laatste oorlogswinter.

Tijdens de oorlog werd Frits Philips door de Britten verguisd, maar erna door Israël geëerd. Als dank voor zijn hulp aan het Joodse volk kreeg hij in 1996 de Yad-Vashem onderscheiding.

Het 18 Septemberplein, een van de locaties die ernstig getroffen is door het bombardement

Het 18 Septemberplein, een van de locaties die ernstig getroffen is door het bombardement

De Rechtestraat

De Rechtestraat

Het Catharinaplein

Het Catharinaplein

Het Catharinaplein

Het Catharinaplein

Het Binnenziekenhuis

Het Binnenziekenhuis

Het monument ter nagedachtenis aan het bombardement

Het monument ter nagedachtenis aan het bombardement

Locatie:

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s